» » ★  Obserwuj★  Obserwujesz✕  Nie obserwuj


Umiejętność naśladowania sygnałów dźwiękowych wydawanych przez zwierzęta była kiedyś i jest obecnie bardzo pożądania z punktu widzenia myśliwego. Umiejętność ta pozwala zwabić określony gatunek, co umożliwia dokładniejszą jego obserwację oraz skuteczniejsze łowy. Polowanie na wabia dotyczy szeregu gatunków zwierząt m. in. dzikich kaczek, lisów, dzików, saren – kozłów, a także jeleni – byków.



Głos jeleni – byków wydawany w czasie rykowiska można imitować na kilka sposobów i tym samym prowokować ich odpowiedź lub podejście do myśliwego. Można wabić na złożonych w muszlę dłoniach, jednak najczęściej wabi się na szkle od lampy naftowej (najlepiej nr 12), na muszli trytona z obciętym ostrym końcem lub też na odpowiednio upiłowanym rogu bawolim (KOWALSKI 1950). Należy pamiętać, że szkło od lampy naftowej i muszla trytona muszą mieć bardzo cienkie ścianki, a róg bawoli powinien być średniej wielkości i zeszlifowany wewnątrz tak, aby dobijał cień palca przyłożonego do zewnętrznej ścianki. Tylko takie instrumenty dają gwarancję wiernego oddawania tonu wabienia. Obok dobrego instrumentu, niezbędnym warunkiem powodzenia w wabieniu jelenia – byka jest wrażliwy, muzyczny słuch wabiarza.


W celu skutecznego wabienia, konieczna jest także dobra ocena sytuacji podczas rykowiska oraz decyzja, jakiego byka się wabi. Wymaga to sporej wiedzy i doświadczenia, gdyż inaczej się wabi byka młodego, a inaczej starego.



Najczęściej i najgłośniej ryczą byki młode lub w średnim wieku, szukające łań. Taktyka wabienia takich byków polega na naśladowaniu głosu byka przy chmarze, powtarzanym kilkakrotnie z ziemi. Jest to zew wydawany w czasie gonu za rywalem, kibicem lub łanią. Po 2-3 krotnym zawabieniu, wchodzi się na ambonę i lustruje teren. Byki szukające łań słyszały ten wab w promieniu około kilometra i teraz będą się bały odezwać, ale idąc pod wiatr, będą podchodziły byka przy chmarze, którego naśladowano.


Natomiast zupełnie inną taktykę stosuje się przy wabieniu byka mającego chmarę łań lub starego samotnika nie opuszczającego w dzień swojej ostoi. W takiej sytuacji należy stosować podchód i głosem prowokować do podjęcia wyzwania, idzie się pod wiatr, odpowiadając ryczącemu bykowi podobnym w tonie głosem, lecz nieco wyższym, aby byk przy chmarze nie wziął wabiącego za byka silniejszego od siebie i nie szedł z chmarą. Na ogół będzie on czekał, rycząc groźnie i ostrzegając przed zbliżaniem się do jego chmary.



Natomiast wabiący musi w swym ryku dać do zrozumienia, że nie ma ze sobą łań i idzie je zdobyć w walce. W celu zwiększenia efektu, podchodząc do byka łamie się po drodze gałązki i uderza po krzakach, by zwiększyć narastającą agresję u byka stadnego. Byk z pewnością poczeka, nawet, jeśli licówka odprowadziła chmarę w inne miejsce.


Z kolei samotne, starsze byki odzywają się wyjątkowo rzadko. Wystarczy jednak czasem cichy pomruk wydany głębokim basem, aby je zlokalizować. Bardzo niechętnie opuszcza swoją ostoję, chyba że jego wybranka kierowana ciekawością podejdzie do wabiącego, przyprowadzając za sobą zauroczonego jej wdziękami partnera.



Autor tekstu: Bogdan Michalak

 

 


Reklama


komentarze (0)

 

Nie ma jeszcze komentarzy do tego wpisu.
Bądź pierwszy!

 

Aby móc komentować musisz być zalogowany!

zaloguje się

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów.

Jak upolować - zobacz podobne

1% pomaga ratować zwierzęta

Taktyka wabienia

Instrumenty i przyrządy do naśladowania i wabienia…



Ogłoszenie płatne


daj ogłoszenie








|0.033|