Myślistwo Blogi Polowanie za granicą		a a a

Polowanie w Afryce - Gnu i Kudu

Podziel się:

2011-04-05, godz. 11:43

Para antylop kudu w prowincji Limpopo.

Nasze Polowanie w Afryce rozpoczyna się na długo przed wschodem słońca. Nico, nasz PH (Professional Hunter – Zawodowy Myśliwy, który towarzyszy każdemu polowaniu w Afryce), jeszcze troche zaspany, przegryza sucharkiem mocną, niemal gęstą kawę i udziela zebranym ostatnich instrukcji i rad.
Za chwilę myśliwi, wraz z przewodnikami ruszą na sawannę i w busz.
Dzisiejsze cele to antylopy gnu i kudu, piękne (choć w przypadku gnu, raczej nie obstawiałbym wygranej w konkursie „Miss Universum' :) ) majestatyczne, krętorogie....
Broń przestrzelona, ekwipunek spakowany. W drogę!

**********

Antylopa gnu, nazywana tu „bawołem biedaków”, często zaskakuje myśliwych w czasie polowania niezwykłą szybkością i zwrotnością. Potrafi z niesamowitą lekkością zmieniać kierunek ruchu, kręcić się wokół własnej osi myląc zarówno strzelców, jak i afrykańske drapieżniki.
Gnu zawsze wydaje się większe z dystansu niż jest w rzeczywistości, a to przez nieproporcjonalnie dużą klatkę piersiową i barki, kosmatą głowę i szyję oraz płaskie czołoi szerokie poroże. Charakterystyczne ruchy gnu, ich lekko „rozbujany” krok, powodują, że dla obserwatora wyglądają z daleka, jak olbrzymy.
Umaszczenie gnu różni się w zależności od podgatunku, ale zazwyczaj gnu występuje w odcieniach błękitnej szarości i srebra, za wyjątkiem gnu brunatnego, które jest czekoladowo-czarne.
Wyróżniamy dwa podgatunki tej antylopy:
GNU PRĘGOWANE, w grupie których możemy spotkać takie odmiany jak gnu błękitne (najszerzej występująca odmiana gnu. Żyją na obszarze RPA, Zimbabwe, Botswany, Namibii, Mozambiku i Zambii), gnu białobrode (występujące na Serengeti, Ngorongoro i Masai Mara) oraz gnu Cooksona (zdecydowanie najrzadsza odmiana gnu, występująca jedynie w Dolinie Luangwa w Zambii).
GNU BRUNATNE występuje jedynie na terenach Republiki Południowej Afryki i jest nieco dziwnie wyglądającym kuzynem gnu pręgowanego. Jest mniejsze, a jego poroże ma inny kształt. Gnu brunatne żyją w grupach złożonych z około 50 osobników, w których bez przerwy walki o przywództwo toczą dominujące byki. Biały ogon gnu brunatnego tradycyjnie używany jest przez wodzów lokalnych szczepów do przeganiania much. Byk gnu brunatnego, ma imponujące poroże, które najpierw rozrasta się szeroko na boki, aby poźniej niemal złączyć się po środku (luka nie powinna przekraczać jednego cala).
Na polowania w Afryce na gnu rekomendowane są naboje średniego kalibru (7 mm).
Trofeum – poroże, oceniane jest ze względu na odległość na jaką rogi wystają za uszami zwierzęcia i ze względu na długość zagiętych w górę końców rogów.

Antylopę kudu określa się mianem „szarego ducha Afryki”, niezwykłe umaszczenie pozwala się tej antylopie wtopić całkowicie w otoczenie. Kudu często woli stać kompletnie bez ruchu niż uciekać przed potencjalnym zagrożeniem. Kudu jest jednym z symboli afrykańskiej zwierzyny łownej. Daje się stosunkowo łatwo podejść, ale zbliżenie się do dużego, doświadczonego byka, stanowi wyzwanie nawet dla wytrawnych myśliwych.
Kudu żyją w małych grupach, złożonych z reguły z samicy i młodych. W okresie godowym towarzyszy jej samiec. Byki tworzą grupy „kawalerskie” złożone z ponad 10 osobników, jednak stare byki wolą prowadzić życie w pojedynkę. Samce tej antylopy mogą poszczycić się imponującą brodą, którą zachowują nawet w zaawansowanym wieku, kiedy tracą sierść porastającą ich szyję i barki.
Kudu to najlepszy skoczek Afryki, potrafi z miejsca przeskoczyć dwumetrowe ogrodzenie. Wypadki samochodowe z kudu nie należą do rzadkości. Kudu, które przeskoczyło ogrodzenie rezerwatu, stojące przy autostradzie, potrafi przestraszyć się własnego cienia, poruszającego się w świetle reflektorów nadjeżdżającego samochodu i wyskoczyć wprost przed auto.
Kudu wielkie to największy przedstawiciel swojego gatunku, jego kuzyni, kudu wschodnio afrykańskie, kudu abisyńskie, kudu przylądkowe mają nieco delikatniejszą budowę ciała i mniejsze poroże. Natomiast kudu Lessera to mały kuzyn naszej antylopy żyjący na terenach Tanzanii i Etiopii.
Kudu występuje szeroko na terenie krajów południowej Afryki, choć najlepsze tereny łowieckie to tereny Republiki Południowej Afryki oraz południowe i centralne obszary Zimbabwe.
Mięso z antylopy kudu ocenia się, jako jedno z najsmaczniejszych afrykańskich dań z dzikich zwierząt, jest niezwykle bogate w proteiny i czesto spożywane przez Afrykanerów, w postaci steków, kiełbasek oraz biltong’u (tradycyjnego suszonego mięsa, uwielbianego przez tutejszych mieszkańców).
Na kudu poluje się przy użyciu nabojów 300 Magnum lub większych.
Poroże mierzone jest od podstawy rogu, wzdłuż skrętów. Dobre trofeum według lokalnych myśliwych przekracza długość 50 cali i posiada co najmniej trzy pełne skręty.

**********

.....Poźnym wieczorem zbieramy się przy bomie (tradycyjnym miejscu z paleniskiem, wokół którego gromadzą się myśliwi) i przy drinku na koniec wyczerpującego dnia możemy wsłuchować się w odgłosy afrykańskiego buszu....
A tak pięknych gwiazd, jakie mamy nad głową nie ma nigdzie na świecie.....

Arek
www.procotours.co.za

Polowanie w Afryce

autor:

Arkadiusz Prokopowicz
więcej tego autora

Średnia: 0/5
Głosów: 0

komentuj ten wpis

powiadom znajomego

zgłoś naruszenie

Gnu brunatne z charakterystycznym bialym ogonem.
(zdjecie z pl.wikipedia.org)

Mardo
	Super opisane. Zazdroszczę kolegom takich wypraw, to musi być niezapomniane przeżycie. Ciekawi mnie, ile kosztuje taka wyprawa i czy jest ona dostępna także dla "zwykłych" myśliwych? Darz Bór! [2011-04-06 11:33]
arek
	Wbrew pozorom koszty wcale nie sa az tak wielkie. Oczywicie wszystko zalezy od indywidualnych preferencji i oczekiwan. Nie wiem, co Kolega rozumie przez "zwyklych mysliwych", ale nasze wyprawy sa dostepne dla kazdego, nawet mysliwych uzbrojonych jedynie w aparaty fotograficzne :) Pozdrawiam ze slonecznego Johannesburga! Arek [2011-04-06 12:53]