Patroszenie zwierzyny

poluje
» » » a a a
ZającTchórzSłonka SarnaPiżmakNorka amerykańskaMuflonŁyskaLisKuropatwaKunaKrólikJenotJeleńJarząbekGołąb grzywaczDzika kaczkaDzika gęśDzikDanielBorsukBażant

Patroszenie zwierzyny

dodany: 2010-08-17, godz. 07:47:00


Patroszenie zwierzyny to tyle co usuwanie wnętrzności z jamy brzusznej upolowanych zwierząt. Jest jednym z podstawowych obowiązków myśliwego i należy go dokonywać niezwłocznie po daniu ubitej zwierzynie ostatniego kęsa i pieczęci oraz złomu szczęśliwemu strzelcowi. Zwłoka, szczególnie w przypadku zwierzyny grubej może zaowocować zepsuciem się tuszy (zaparzeniem mięsa) ponieważ ciepło wnętrzności i mięsa nie ma gdzie ujść.

Patroszenie rozpoczyna się od ułożenia zwierzyny na grzbiecie. Należy to robić w miejscu przewiewnym i zacienionym. Patroszenie samców zwierzyny grubej rozpoczyna się od wytrzebienia to jest usunięcia jąder. Pierwszą czynnością jest przecięcie skóry szyi od głowy do mostka. Następnie należy odciąć przełyk i tchawicę razem z krtanią. Po oddzieleniu przełyku i tchawicy od mięśni, wyciąga się kawałek przełyku i przewiązuje go, żeby nie wydostawała się z niego zawartość żołądka. W następnej kolejności rozcina się skórę brzucha wraz z otrzewną od spojenia łonowego do mostka, nie przecinając jednak skóry na spojeniu łonowym oraz samego mostka. Następnie należy włożyć rękę do klatki piersiowej i rozciąć przeponę wzdłuż żeber, wyciągnąć przełyk oraz tchawicę do jamy brzusznej, a następnie usunąć narogi, czyli płuca, serce, nerki i wątrobę oraz patrochy, czyli żołądek z jelitami. Należy zwrócić uwagę, żeby nie rozlać zawartości jelit do wnętrza. Jamę brzuszną można przetrzeć szmatką, ale nie należy do tego używać wody czy trawy.

Następnie należy tuszę wystudzić poprzez powieszenie w przewiewnym, chłodnym miejscu najlepiej w chłodni w miejscach skupu na co najmniej 8 godzin. W miejsca rozcięcia, podgardle i brzuch wkłada się drewniane rozpórki. Powinno się wystudzić również narogi.
Po upolowaniu zająca należy przede wszystkim usunąć mocz ze strzelonej sztuki. Zająca podnosi się za przednie skoki, opiera grzbietem o nogę, i jednocześnie naciskając
i przesuwając ku tyłowi tuszki dłonią na brzuchu usuwa się mocz.

W przypadku ptactwa patroszenie przeprowadza się również najwcześniej jak to możliwe. Strzelone sztuki należy nosić w odpowiedni sposób za szyję na trokach (specjalnych skórzanych paskach z oczkami). Patroszenie ptactwa określa się mianem kulkowania. Wykonuje się je poprzez wprowadzenie do odbytu ptaka patyczka długości ok. 20 cm ze specjalnym nacięciem tworzącym na końcu haczyk. Patyk obraca się aż do nawinięcia jelit. Następnie wyciąga się je na zewnątrz. Czynność tę powtarza się do całkowitego oczyszczenia. Można również rozciąć wzdłuż szyję by usunąć wole z ziarnem, następnie brzuch i usunąć wnętrzności. Skubanie ptaków z piór określa się mianem oporządzania.

Kolejnym etapem czynności dokonywanych z ubitą zwierzyną jest zdejmowanie skóry zwane obielaniem lub skórowaniem w przypadku zwierzyny grubej i osmużaniem w przypadku zajęcy. Wykonuje się po ostudzeniu tuszy, kiedy skórę najłatwiej oddzielić od tuszy. Pierwszą czynnością skórowania jest przecięcie skóry miedzy ścięgnem Achillesa a kością gdzie wkłada się rozpórkę za którą wiesza się tuszę do dołu łbem. Następnie wzdłuż tylnych nóg do odbytnicy po wewnętrznej stronie. Skórę ściąga się stopniowo, od ogona do łba, pomagając sobie nożem tylko w miejscach, gdzie stawia opór.

Ze zwierząt futerkowych skórę zdejmuje się w ten sposób, że najpierw przecina się ją wzdłuż całych nóg od strony wewnętrznej do pachwin, a następnie powoli zdejmuje z tuszy razem ze skórą na łapach i pazurami zaczynając od ogona. Następnie z głowy zdejmuje się całą skórę z uszami i nosem tzw. sposobem workowym. Po wytarciu lewej strony skóry (do czego można użyć na przykład trocin) naciąga się ją zakładając na prawidła. W przypadku zająca i królika zwierzę wiesza się za tylne łapy i przecina skórę wzdłuż aż do odbytnicy po wewnętrznej stronie skoków. Skórę ściąga się najpierw z tylnych skoków, a następnie bez dodatkowych cięć z całej tuszy do łba. Na prawidła naciąga się skórę turzycą do środka (na lewą stronę).

Czynności patroszenia, obielania i oporządzania nie są łatwym zadaniem. Dlatego z pewnością początkujący łowcy powinni je wykonywać pod okiem bardziej doświadczonych myśliwych. W chwili obecnej są również dostępne na rynku specjalne filmy instruktażowe dotyczące patroszenia i bielenia pozyskanej zwierzyny.

 

nbsp;

 

Średnia: 4/5 | Ocen: 10

 

 
 


Reklama


komentarze (7)



Patroszenie zwierzyny to jest temat, który trzeba przerobić osobiście, ale tekst - trzeba przynać - przyzwoity.
[2010-09-13 10:50]


To dobrze, że w tak prostej i zwięzłej formie opisano patroszenie. Moim zdaniem opis ten jest niekompletny. Brak opisu co zrobić w okolicach odbytu. Tam też trzeba wiedzieć co i jak. Warto to uzupełnić.
[2011-01-22 21:26]


a co z obrobieneim odbytu? [2011-10-05 11:25]


tekst - jest dobrze skonstruowany. [2012-05-26 14:45]


Bardzo dobrze, że pojawił się taki opis. Będzie on bardzo pomocny dla młodych Nemrodów, choć każdy powinien taką lekcję otrzymać od swojego opiekuna, który prowadził go na stażu. Mam tylko jedno zastrzeżenie co do rozcinania skóry przy patroszeniu i usuwaniu przełyku i tchawicy. Nie ma potrzeby rozcinania skóry, jak pisze autor - "od głowy do mostka" bo powoduje to niepotrzebne otwarcie i zwiększenie powierzchni wewnętrznych, narażając je na działalność niepożądanych owadów i przy nieuważnym obchodzeniu się z tuszą, zanieczyszczenie jej w tych miejscach. Rozcięcie takie jest wystarczające kiedy zrobi się je od środka dolnej części głowy (żuchwy) i poprowadzi się je nie dalej jak do końca szyi. Można to cięcie wykonać tylko w miejscu gdzie poprzez dotyk dłonią znajdziemy krtań zwierza. Wystarczy w takie nacięcie włożyć rękę i wyciągnąć krtań na zewnątrz, dalej jak w opisie. Jeżeli chodzi o obrobienie odbytu można dzisiaj już kupić specjalny przyżąd do takiej obrabki (był reklamowany w internecie na aukcji allegro w dziale myślstwo). Albo, jak kto woli, można to zrobić ostrym nożem, nacinając delikatnie, dookoła odbyt aby oddzielić go od skóry, należy jednak przy tej operacji uważać, aby nie uszkodzić kiszki stolcowej. Po nacięciu wyciągnąć delikatnie kiszkę na zewnątrz, przewiązać aby odchody nie wydostawały się i wyciągnąć ją do środka i dalej razem z jelitami (patrochami) usunąć. Szacunek dla autora tekstu. „Darz Bór” Jerzy Z. [2012-07-24 14:13]


dobry i kompletny tekst o patroszeniu [2012-12-04 16:59]


Coś mi się wydaje że już ten post kiedyś pojawiał się na forum ale proponuję zajrzeć na stronę http://www.rogacz.hrubieszow.info/obielanie.html myślę że jest napisane i pokazane lepiej i przystępniej [2013-12-02 20:25]

Aby móc komentować musisz być zalogowany!

zaloguje się

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów.

 

➠ Subskrybuj✔ Subskrybujesz✕ Anuluj subskrybcję  Jak upolować - zobacz podobne



 

Ogłoszenie płatne


daj ogłoszenie


|0.021|